เมนูที่ลูกค้าอ่านออก: เว็บร้านอาหารในภาษาของลูกค้า
นักท่องเที่ยวเจอร้านใน Google Maps แล้วทักมาถามว่าเปิดอยู่ไหม และแกงเขียวหวานใส่อะไรบ้าง เมนูที่เป็นหน้าเว็บในภาษาของเขาตอบทั้งสองข้อก่อนที่ใครจะพิมพ์
ในหน้านี้
ลูกค้าที่ยืนอยู่หน้าร้านพร้อมมือถืออยากรู้สามอย่าง ร้านเปิดอยู่ไหม อยู่ตรงไหนแน่ และมีอะไรกิน ถ้าคำตอบอยู่ในภาษาที่เขาอ่านออก เขาเดินเข้ามา ถ้าเมนูเป็นรูปถ่ายแผ่นเมนูที่พิมพ์ไว้ เขาก็กดหมุดถัดไปบนแผนที่ ทางแก้ไม่หวือหวา ทำเมนู เวลาเปิด และแผนที่ให้เป็นข้อความจริงบนโดเมนของร้าน และให้แต่ละภาษามีที่อยู่ของตัวเอง
ทำไมเมนู PDF ทำให้เสียลูกค้า
PDF ถูกออกแบบมาเพื่อกระดาษ A4 บนมือถือมันมาถึงในรูปแถบโหลด แล้วกลายเป็นหน้าที่ต้องซูม ลาก และเพ่ง ราคามักไม่อัปเดต เพราะแก้ราคาเดียวก็ต้องเอ็กซ์พอร์ตทั้งไฟล์ใหม่
PDF ยังซ่อนสิ่งที่ลูกค้าต้องการ ข้อมูลสารก่อภูมิแพ้อยู่ตัวเล็กหรือไม่มีเลย ลิงก์ไปที่เมนูรายจานไม่ได้ โพสต์ Instagram จึงชี้ไปที่ผัดไทยจานนั้นไม่ได้ และข้อความบนหน้าเว็บก็อ่านและอ้างอิงง่ายกว่าสำหรับเสิร์ชเอนจินและผู้ช่วย AI ซึ่งสำคัญขึ้นเรื่อยๆ เพราะคำถามว่ากินที่ไหนดีจำนวนมากจบลงที่คำตอบของผู้ช่วย เราเขียนเรื่องวิธีที่ระบบพวกนี้เลือกแหล่งไว้ใน ธุรกิจเล็กจะถูก AI อ้างอิงได้อย่างไร
เมนูที่อัปขึ้นเป็นรูปภาพก็เหมือนกัน ภาพกระดานชอล์กดูดีในฟีด แต่ใช้เป็นเมนูไม่ได้
เลือกภาษาอย่างไร
ไม่ใช่เลือกตามความอยาก แต่เลือกตามคนที่มายืนอยู่หน้าร้านแล้ว
- ภาษาที่รีวิวใน Google ของร้านถูกเขียน
- ภาษาของข้อความที่เข้ามาทาง Instagram, LINE และ WhatsApp
- สิ่งที่พนักงานหน้าร้านได้ยินบ่อยที่สุดรองจากภาษาไทย
- ที่มาของการจองและออร์เดอร์ ถ้าดูข้อมูลได้
ในพัทยา ภูเก็ต หรือกรุงเทพฯ มักเป็นไทยกับอังกฤษ แล้วตามด้วยจีน เกาหลี หรือรัสเซีย แล้วแต่ย่าน สองถึงสามภาษาที่ดูแลไหว ดีกว่าหกภาษาที่ข้อมูลค้างมาครึ่งปี เวอร์ชันภาษาที่ไม่มีใครในทีมแก้ได้จะกลายเป็นปัญหาทันทีที่ราคาเปลี่ยน
หนึ่งภาษาหนึ่ง URL ไม่ใช่ปลั๊กอิน
Google แนะนำให้ "ใช้ URL ต่างกันสำหรับแต่ละเวอร์ชันภาษาของหน้า" และเตือนว่าอย่าแปลเฉพาะส่วนประกอบรอบๆ ขณะที่เนื้อหายังเป็นภาษาเดียว (การจัดการเว็บไซต์หลายภาษา)
ปลั๊กอินแปลภาษาทำผิดข้อนี้ในแบบที่แพงที่สุด ทุกอย่างอยู่บนที่อยู่เดียว Google จึงมีหน้าให้เก็บแค่หน้าเดียวแทนที่จะเป็นสามหน้า และเมนูเวอร์ชันเกาหลีของร้านก็เท่ากับไม่มีอยู่ในสายตาของการค้นหา ซ้ำยังแปลชื่อเมนูจนน่าอาย
สิ่งที่ควรทำแทนคือ หนึ่งหน้าต่อหนึ่งภาษาบนพาธของตัวเอง มีปุ่มสลับภาษาที่มองเห็น และเชื่อมโยงระหว่างเวอร์ชันเพื่อให้เสิร์ชเอนจินรู้ว่าเป็นหน้าเดียวกันคนละภาษา
เครื่องแปลภาษาทำอะไรกับเมนู
ชื่ออาหารไม่ใช่ประโยค ส้มตำคือชื่อ ไม่ใช่คำอธิบายว่าสลัดมะละกอตำรสจัด เครื่องแปลจะทับชื่อเดิม เติมคำบรรยายที่แต่งขึ้นเอง แล้วแปลระดับความเผ็ดเป็นคำที่ไม่มีใครใช้
วิธีที่ใช้กับลูกค้าได้จริงคือ เก็บชื่อเมนูตามที่เรียกกันในท้องถิ่น เติมหนึ่งบรรทัดสั้นๆ ในภาษาของลูกค้าว่ามีอะไรอยู่ในจานและเผ็ดแค่ไหน แล้วให้คนที่ใช้ภาษานั้นอ่านเมนูที่เสร็จแล้วหนึ่งรอบ คนอ่านหนึ่งชั่วโมงชนะเครื่องแปลทุกตัว
ข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ก็เช่นกัน ในยุโรปและสหราชอาณาจักร การขายอาหารทางไกลต้องแจ้งสารก่อภูมิแพ้ก่อนปิดการสั่งและแจ้งอีกครั้งตอนส่ง (คณะกรรมาธิการยุโรป เรื่องการขายทางไกล) สำหรับร้านในไทย นี่คือคำถามยอดฮิตของลูกค้าต่างชาติ การใส่ไว้ทุกเมนูและทุกภาษาช่วยให้พนักงานไม่ต้องตอบเรื่องเดิมทุกโต๊ะ
แต่ละหน้าภาษาควรมีอะไร เรียงแบบนี้
- ตอนนี้เปิดอยู่ไหม และวันนี้เปิดถึงกี่โมง
- ร้านอยู่ตรงไหน พร้อมลิงก์ที่เปิดแอปแผนที่ในมือถือ
- เมนูพร้อมราคาและสารก่อภูมิแพ้ เป็นข้อความบนหน้าเว็บ
- ช่องทางลงมือ ฟอร์มขอจองโต๊ะ การสั่งอาหาร และเบอร์ที่กดโทรได้
- รูปบรรยากาศร้านและรูปอาหารแบบที่จัดจานอยู่ตอนนี้
สี่ในห้าข้อนี้คือคำตอบของคำถามที่ตอนนี้ลูกค้าส่งมาเป็นข้อความ
สองเว็บ ที่เราสร้างให้สองร้านในพัทยา
La Moon Pattaya เป็นบิสโทรและบาร์ในพัทยาใต้ คะแนน 5.0 จากรีวิว Google 122 รายการ และยังไม่มีเว็บไซต์ของตัวเองตอนที่เราเริ่ม เราสร้างเว็บภาษาอังกฤษ ไทย เกาหลี และจีน พร้อมเมนู เวลาเปิด และฟอร์มขอจองโต๊ะ จากนั้นรื้อบัญชีโฆษณาใหม่ให้วัดจากการกระทำจริง ทั้งฟอร์มจองโต๊ะ การโทร LINE และแผนที่ พร้อมแคมเปญ Search ภาษาไทยและเกาหลีที่เจาะพัทยาในช่วงเย็นถึงค่ำ
PokePoke Thai ในพัทยาเหมือนกัน เป็นเวอร์ชันเล็กของแนวคิดเดียวกัน หน้าเว็บภาษาอังกฤษและไทยที่ตอบสามคำถามของคนหิวที่ถือมือถือ คือเมนู แผนที่ และเปิดอยู่ไหมตอนนี้ หลังแคมเปญออกไป ร้านทำยอดขายทะลุสถิติของตัวเองสองวันติด
ดูทั้งสองงานได้ใน ผลงาน และดูระบบทั้งหมดที่งานเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งได้ที่หน้า สำหรับร้านอาหาร
ทำตามลำดับนี้
- เลือกภาษา จากรีวิว ข้อความ และคนที่เดินเข้าร้าน แล้วเขียนไว้ว่าใครดูแลเวอร์ชันไหน
- ย้ายเมนูออกจาก PDF มาเป็นข้อความบนหน้าเว็บ พร้อมราคาและสารก่อภูมิแพ้รายจาน
- ให้แต่ละภาษามี URL ของตัวเอง พร้อมปุ่มสลับภาษาที่มองเห็นและเชื่อมถึงเวอร์ชันอื่น
- ให้เจ้าของภาษาอ่านเมนูหนึ่งรอบ โดยเฉพาะชื่ออาหาร
- ใส่ช่องทางลงมือ ฟอร์มขอจองโต๊ะ การสั่งอาหาร และเบอร์ที่กดโทรได้
- ตั้ง Google Business Profile ให้ชี้ไปหน้าเมนูและหน้าจองที่ถูกต้อง
- กำหนดวันตรวจราคา วันเดิมของทุกเดือน และตรวจทุกภาษาพร้อมกัน
สิ่งที่เราสร้างให้ร้านอาหาร
เราสร้างเว็บไซต์ของร้านเอง มีเมนู เวลาเปิด และแผนที่ในภาษาของลูกค้า มีระบบจองโต๊ะและสั่งอาหารบนเว็บนั้น ตั้ง Google Business Profile ให้ชี้มาที่ทั้งสองอย่าง มีระบบขอรีวิวและข้อความชวนลูกค้ากลับมาถึงคนที่ยินยอมแล้ว เราดูแลโฆษณา Google และ Meta รวมถึงคอนเทนต์ Instagram โดยวัดผลจากโต๊ะและออร์เดอร์ ไม่ใช่การเปิดหน้าเว็บ
ให้เราอ่านเมนูของร้านแบบที่นักท่องเที่ยวอ่าน
ออดิทฟรี เปิดร้านบนมือถือในภาษาที่นักท่องเที่ยวใช้ แล้วไล่ดูตั้งแต่หน้าร้านใน Google เมนู เส้นทางการจอง ไปจนถึงบัญชีโฆษณาถ้ามี จากนั้นส่งกลับว่าเราจะเปลี่ยนอะไร เป็นของร้านเก็บไว้ใช้ได้เลย
คำถามที่พบบ่อย
เว็บร้านอาหารควรมีกี่ภาษา
สองหรือสามภาษา เลือกจากที่ลูกค้ามาจริง ทั้งภาษาของรีวิว ภาษาของการจอง และภาษาของคนที่เดินเข้าร้าน ภาษาที่สี่ซึ่งไม่มีใครดูแลจะเก่าเร็วกว่าที่มันช่วยได้
เมนูเป็นไฟล์ PDF ไม่ดีตรงไหน
ไม่ดีบนมือถือ ซึ่งเป็นที่ที่เกือบทุกคนเปิดดู ต้องซูมและเลื่อน โหลดช้าบนเน็ตมือถือ ซ่อนข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ และทั้งเสิร์ชเอนจินกับผู้ช่วย AI อ่านได้แย่กว่าข้อความบนหน้าเว็บ
ใช้ปลั๊กอินแปลภาษาบนเว็บร้านได้ไหม
ปลั๊กอินที่แปลสดทำให้หลายภาษาอยู่บน URL เดียว ซึ่ง Google แยกเก็บไม่ได้ และยังแปลชื่อเมนูจนเพี้ยน ทางที่ดีกว่าคือเขียนแยกหน้าต่อภาษา แล้วให้คนที่ใช้ภาษานั้นอ่านเมนูอีกครั้ง
เมนูออนไลน์ต้องบอกสารก่อภูมิแพ้ไหม
ในยุโรปและสหราชอาณาจักร การขายอาหารทางไกลต้องแจ้งสารก่อภูมิแพ้ก่อนปิดการสั่งและแจ้งอีกครั้งตอนส่ง ส่วนในไทย นี่คือคำถามที่ลูกค้าต่างชาติถามบ่อยที่สุด การใส่ไว้ในเมนูช่วยลดการตอบซ้ำทุกโต๊ะ
นักท่องเที่ยวควรเห็นอะไรก่อนบนหน้าเว็บร้าน
ร้านเปิดอยู่ไหม อยู่ตรงไหน และอาหารเป็นแบบไหน PokePoke Thai ในพัทยาสร้างรอบสามข้อนี้พอดี ทั้งภาษาอังกฤษและไทย คนหิวที่ถือมือถือจึงหยุดเลื่อน
