Karta, którą gość przeczyta: strona restauracji w językach gości

Gość stojący na ulicy z telefonem chce wiedzieć trzy rzeczy: czy jest otwarte, gdzie dokładnie jesteście i co jest do jedzenia. Jeśli odpowiedzi są w języku, który czyta, wchodzi. Jeśli karta to zdjęcie wydrukowanej kartki, otwiera następną pinezkę na mapie. Rozwiązanie jest mało efektowne: karta, godziny i mapa jako zwykły tekst na Twojej domenie, a każdy język na własnym adresie.

Dlaczego karta w PDF gubi gościa

PDF powstał z myślą o kartce A4. Na telefonie pojawia się najpierw jako pasek ładowania, potem jako strona, którą trzeba powiększać, przesuwać i mrużyć oczy. Ceny często są nieaktualne, bo zmiana jednej oznacza eksport całego pliku od nowa.

PDF ukrywa też to, czego gość potrzebuje. Alergeny są drobnym drukiem albo wcale. Nie da się podlinkować pojedynczego dania, więc post na Instagramie nie wskaże konkretnego pad thaia. I zwykły tekst na stronie jest po prostu łatwiejszy do odczytania i zacytowania dla wyszukiwarek oraz asystentów AI, a coraz więcej pytań „gdzie zjeść” kończy się odpowiedzią asystenta. Jak działa ten wybór, opisaliśmy w tekście o tym, jak mała firma trafia do odpowiedzi AI.

To samo dotyczy karty wrzuconej jako obrazek. Zdjęcie tablicy kredowej dobrze wygląda w relacji i nie nadaje się na kartę.

Które języki i jak je wybrać

Nie według ambicji. Według tego, kto już stoi w drzwiach.

• Język, w którym pisane są Twoje opinie w Google.
• Język wiadomości, które dostajesz na Instagramie i WhatsAppie.
• To, co obsługa słyszy najczęściej po polsku.
• Skąd przychodzą rezerwacje i zamówienia, jeśli da się to sprawdzić.

W Krakowie, Gdańsku czy Zakopanem to zwykle polski i angielski, czasem ukraiński albo niemiecki. Dwa lub trzy języki, utrzymywane, są lepsze niż sześć sprzed pół roku. Wersja w języku, którego nikt w zespole nie poprawi, stanie się problemem przy pierwszej zmianie ceny.

Jeden adres na język, nie wtyczka

Google zaleca „używanie różnych adresów URL dla każdej wersji językowej strony” i ostrzega przed tłumaczeniem samych elementów interfejsu, gdy treść zostaje w jednym języku (zarządzanie witrynami wielojęzycznymi).

Wtyczka tłumacząca łamie tę zasadę w najdroższy sposób. Wszystko siedzi pod jednym adresem, więc Google ma do zindeksowania jedną stronę zamiast trzech, a angielska wersja Twojej karty dla wyszukiwarki nie istnieje. Do tego tłumaczy nazwy dań, i tu zaczyna się wstyd.

Zamiast tego: jedna podstrona na język, własna ścieżka, widoczny przełącznik i powiązanie wersji, żeby wyszukiwarki wiedziały, że to ta sama strona w innym języku.

Co tłumaczenie maszynowe robi z kartą

Nazwy dań nie są zdaniami. „Żurek” to nazwa, nie „kwaśna zupa z mąki”. Maszyna spłaszcza nazwę, dokłada wymyślony opis, a ostrość oddaje słowem, którego nikt nie używa.

Podejście, które wytrzymuje kontakt z gościem: zostaw nazwę dania tak, jak brzmi lokalnie, dodaj jedną krótką linijkę w języku gościa o tym, co jest w środku i jak jest ostre, i daj gotową kartę do przeczytania osobie, która tym językiem mówi. Godzina czytania przez człowieka bije każdy silnik.

Z alergenami tak samo. W UE przy sprzedaży żywności na odległość informacja o alergenach musi być dostępna przed złożeniem zamówienia i przy dostawie (Komisja Europejska, sprzedaż na odległość). Pokazanie ich przy każdym daniu, w każdym języku, oszczędza obsłudze tej samej rozmowy przy każdym stoliku.

Co ma być na każdej wersji językowej, w tej kolejności

1. Czy jest teraz otwarte i jakie są dzisiejsze godziny.
2. Gdzie jesteście, z linkiem, który otwiera mapę w telefonie.
3. Karta z cenami i alergenami, jako tekst strony.
4. Działanie: prośba o stolik, zamówienie, numer, który się wybiera jednym kliknięciem.
5. Zdjęcia sali i dań tak, jak wyglądają teraz.

Cztery z tych pięciu punktów to odpowiedzi na pytania, które dziś przychodzą do Ciebie w wiadomościach.

Dwie strony, zbudowane dla dwóch restauracji w Pattayi

La Moon Pattaya to bistro i bar koktajlowy w południowej Pattayi, z oceną 5.0 ze 122 opinii w Google, który nie miał własnej strony, gdy zaczynaliśmy. Zbudowaliśmy ją po angielsku, tajsku, koreańsku i chińsku, z menu, godzinami i formularzem rezerwacji stolika, a potem przebudowaliśmy konto reklamowe wokół prawdziwych działań: formularza, telefonów, LINE i mapy, z kampaniami w wyszukiwarce po tajsku i koreańsku, celowanymi na Pattayę w godzinach wieczornych.

PokePoke Thai, też w Pattayi, to mniejsza wersja tego samego pomysłu: strona po angielsku i tajsku, która odpowiada na trzy pytania głodnego człowieka z telefonem, czyli karta, mapa i „czy otwarte teraz”. Po wyjściu kampanii restauracja pobiła własny rekord sprzedaży dwa dni z rzędu.

Oba projekty są w naszym portfolio, a cały system, do którego należą, opisujemy na stronie dla restauracji.

Jak to zrobić, po kolei

1. Wybierz języki na podstawie opinii, wiadomości i tego, kto wchodzi, i zapisz, kto będzie pilnował każdej wersji.
2. Wyjmij kartę z PDF-a do tekstu na stronie, z cenami i alergenami przy daniach.
3. Daj każdemu językowi własny adres i widoczny przełącznik, powiązany z pozostałymi wersjami.
4. Daj kartę do przeczytania osobie, która zna dany język, zwłaszcza nazwy dań.
5. Dodaj działanie: formularz rezerwacji, zamówienie, klikalny numer telefonu.
6. Ustaw wizytówkę Google tak, żeby kierowała na właściwą stronę karty i rezerwacji.
7. Wyznacz dzień na przegląd cen, ten sam co miesiąc, we wszystkich językach naraz.

Co budujemy dla restauracji

Budujemy własną stronę lokalu z kartą, godzinami i mapą w językach gości, rezerwacją stolików i zamówieniami na niej, wizytówką Google ustawioną tak, by na nie kierowała, prośbami o opinie i wiadomościami do gości, którzy się zgodzili. Prowadzimy też reklamy Google i Meta oraz Instagram, rozliczane na stolikach i zamówieniach, a nie na wejściach na stronę.

Zobacz swoją kartę oczami turysty

Bezpłatny audyt otwiera restaurację na telefonie, w języku, którego użyłby przyjezdny, i przechodzi przez wizytówkę, kartę, ścieżkę rezerwacji i konto reklamowe, jeśli je prowadzisz. Odsyłamy, co byśmy zmienili, i zostaje to u Ciebie.